استاد شجریان - دل مجنون

مثنوی افشاری
نی نامه مولوی
نی:جمشید عندلیبی
سه تار:داریوش پیرنیاکان

بشنو از نی چون حکایت میکند
از جدایها شکایت میکند
کز نیستان تا مرا ببریده اند
از نفیرم مرد و زن نالیده اند
سینه خواهم شرحه شرحه از فراق
تا بگویم شرح درد اشتیاق
هر کسی کو دور ماند از اصل خویش
باز جوید روزگار وصل خویش
من به هر جمعیتی نالان شدم
جفت بد حالان و خوشحالان شدم
هر کسی از ظن خود شد یار من
از درون من نجست اسرار من
سر من ازناله من دور نیست
لیک چشم و گوش را ان نور نیست
نی حریف هر که از یاری برید
پرده هایش پرده های ما درید
نی حدیث راه پر خون میکند
قصه های عشق مجنون می کند
با لب دمساز خود گر جفتمی
همچو نی من گفتنیها گفتمی
چون که گل رفت و گلستان در گذشت
نشنوی زان پس ز بلبل سرگذشت

تصنیف افشاری: یعنی چه
غزل:حافظ
اهنگساز:استاد شجریان

ناگهان پرده بر انداخته ای یعنی چه؟!
مست ازخانه برون تاخته ای یعنی چه؟!
زلف در دست صبا گوش به فرمان رقیب
این همه با همه در ساخته ای یعنی چه؟!
شاه خوبانی و منظور گدایان شده ای!
قدر این مرتبه نشناخته ای یعنی چه؟!
سخنت رمز دهان گفت و کمر سر میان
از میان تیغ به ما اخته ای یعنی چه؟!

اواز بیات زند
غزل:سعدی
سه تار:داریوش پیر نیاکان
نی:جمشید عندلیبی

ای پیک پی خجسته که داری نشان دوست
با ما مگو به جز سخن دلنشان دوست
حال از دهان دوست شنیدن چه خوش بود
یا از دهان انکه شنید از دهان دوست
ای یار اشنا علم کاروان کجاست ؟
تا سر نهیم در قدم ساربان دوست
دردا و حسرتا که عنانم زدست رفت
دستم نمیرسد که بگیرم عنان دوست
رنجور عشق دوست چنانم که هرکه دید
رحمت کند الا دل نامهربان دوست
گر دوست بنده را بکشد یا بپرورد
تسلیم از ان بنده و فرمان از ان دوست
بی حسرت از جهان نرود هیچ کس به در
الا شهید عشق به تیر از کمان دوست
بعد از تو در دل سعدی هیچ گذر نکرد
ان کیست در جهان که بگیرد مکان دوست

تصنیف بیات زند
غزل:مولوی
اهنگساز:پرویز پیر نیاکان
صنما جفا رها کن کرم این روا ندارد
بنگر بسوی دردی که ز کس دوا ندارد
ز صبا همی شنیدم خبری که می پریدم
ز غمت کنون دل من خبر از صبا ندارد
ز فلک فتاد تشتم به محیط غرقه گشتم
به درون بحر جز تو دلم اشنا ندارد
همه عمر ایچنینم نبوداست شاد و خرم
به حق جفای یاری که به کس وفا ندارد
برویم مست امشب به وثاق ان شکر لب
که به جان کم گریزم چو کسی قبا ندارد

اواز افشاری
غزل:حافظ

نفس بر امد و کام از تو بر نمی اید
فغان که بخت من از خواب در نمی اید
صبا به چشم من انداخت خاکی از کویش
که اب زندگیم در نظر نمی اید
مگر به روی دلارای یار ما,ور نی
به هیچ وجه دگر کار بر نمی اید
مقیم زلف تو شد دلک چه خوش سوادی دید؟
کزان غریب بلاکش خبر نمی اید
بسم حکایت دل هست با نسیم سحر
ولی به بخت من امشب سحر نمی اید
در این خیال بسر شد مجال عمر و هنوز
بلای زلف سیاهت بسر نماید
ز بس که شد دل حافظ رمیده از همه کس
کنون زحلقه زلفت بدر نماید

تصنیف دل مجنون
اواز افشاری
غزل:مولوی
اهنگساز:استاد شجریان

در دل و جان خانه کردی عاقبت
هر دو را ویرانه کردی عاقبت
امدی کاتش در این عالم زنی
وا نگشتی تا نکردی عاقبت
ای ز عشقت عالمی ویران شده
قصد این ویرانه کردی عاقبت
ای دل مجنون و از مجنون بدتر!
مردی مردانه کردی عاقبت
عشق را بی خویش بردی در حرم
عقل را دیوانه کردی عاقبت
شمع عالم بود عقل چاره گر
شمع را پروانه کردی عاقبت
من تورا مشغول می کردم دلا
یاد ان افسانه کردی عاقبت

+ نوشته شده در یکشنبه 1384/05/23ساعت 13:8 توسط فرشید احمدی | | پست ميل [ بازديد]