براي شنيدن فايلهاي فوق به فلش پليير نياز داريد. اگر اين نرمافزار را نداريد: از اينجا دانلود کنيد
| تبليغات | X |
ايسنا : شانزده درخت بالابلند - از عكسهاي عباس كيارستمي - شامگاه گذشته در شب آذرماه تهران قد برافراشتند تا 16 نوازنده و خواننده گروه موسيقي عارف، بر بستري از برگهاي زرد پاييزي، تمي از خاطرات هنرنماييهاي سالهاي نهچندان دور گروه تحت سرپرستي پرويز مشكاتيان را براي مخاطبان زنده كنند.
اجراي گروهي كه حسن ناهيد (ني) پير آن بود و كيوان ساكت (تار)، محمود دلنوازي (بربط)، نويد افقه (تنبك) و بهداد بابائي (سهتار) از هنرنمايانش، طبق معمول كنسرتهاي ما، با تاخيري 45دقيقهيي، از ساعت 20:45 آغاز شد تا در دو بخش و وقت استراحتي هر كدام حدود يكساعته، هواي سرد سالن نهچندان شلوغ وزارت كشور را با حرارت خويش گرم سازند.
برنامه با همنوازي گروه در مايههاي ابوعطا، شور و دشتي آغاز شد تا پس از آن، با تكنوازي سنتور مشكاتيان در پيشدرآمد ابوعطا، حميدرضا نوربخش كه ميتوان گفت در هر اجرا، نواي استادش محمدرضا شجريان را بهخاطر ميآورد، حس گرفته، پس از چهارمضراب خسرو و شيرين، بخواند:
اي دل به کوي عشق گذاري نميکني
اسباب جمع داري و کاري نميکني
چوگان حکم در کف و گويي نميزني
باز ظفر به دست و شکاري نميکني
اين خون که موج ميزند اندر جگر تو را
در کار رنگ و بوي نگاري نميکني
مشکين از آن نشد دم خلقت که چون صبا
بر خاک کوي دوست گذاري نميکني...
در اين اجرا كه با سنتورباس (عليرضا جواهري)، تار (بهرام ساعدي) بمتار (سياوش پورفضلي)، قيچك (رضا آبائي)، قيچكباس (سيامك آقائي)، كمانچه (نويد دهقان و آرش كامور) و رباب (آرشام قادري) همراه بود، نواي دف (آيين مشكاتيان) حضور چشمگيري نداشت، تا صداي سنتورنوازيهاي سرپرست گروه، مثل هميشههاي كارهاي مشكاتيان باشد؛ كه اين روزها گفته آخرين اجرايش را پيش از همكاري مجدد با بزرگان موسيقي اصيل ايراني چون محمدرضا شجريان و حسين عليزاده به صحنه ميبرد.
تصنيف فرياد با شعري از هوشنگ ابتهاج (سايه) اثر بعدي بود كه با شعرخواني نوربخش، سرانجام دف هم مهلت بروز يافت؛ تا پس از آن در چهار مضراب حجاز، اينبار تكنوازي تار كيوان ساكت توجهها را بهخود جلب كند و در ميانهها، بازهم سنتور مشكاتيان كه كل برنامه بر تكيهگاه دستان او ميگشت.
پس از ساز و آواز بعدي با تكنوازي سهتار:
دل از من برد و روي از من نهان کرد / خدا را با که اين بازي توان کرد... / چرا چون لاله خونين دل نباشم / که با ما نرگس او سرگران کرد... / بدان سان سوخت چون شمعم که بر من / صراحي گريه و بربط فغان کرد...
باز تصنيف "شكر و شكايت" با شعري از حافظ همراه شد؛ آنجا كه آغاز هر همنوازي و تصنيفي، با رخصت سرپرست گروه آغاز ميشد:
زان يار دلنوازم شكري است با شكايت
گر نکته دان عشقي بشنو تو اين حکايت
بي مزد بود و منت هر خدمتي که کردم
يا رب مباد کس را مخدوم بي عنايت
در زلف چون کمندش اي دل مپيچ کانجا
سرها بريده بيني بي جرم و بي جنايت...
آخرين بخش قسمت اول برنامه، تصنيف زيباي "گون" بود با تركيب دلنشين سازهاي مختلف و شعر معروف محمدرضا شفيعي كدكني:
بهكجا چنين شتابان؟!... / سفرت بهخير اما / توو دوستي، خدارا / چو از اين كوير وحشت / به سلامتي گذشتي / به شكوفهها به باران / برسان سلام مارا.
قسمت دوم شب نخست اجرا نيز باز با رخصت مشكاتيان و تكنوازي تنبك در بيات ترك، دشتي و كرد بيات آغاز شد كه انگار يك اپرا يا پردهخواني را اجرا ميكرد. سپس تصنيف بهار هم با شعري از سايه (بهارا بهارا چه شيرين و شاد آمدي!) با همراهي دف اجرا شد كه پس از بيت: بهاري به اين نازنيني كجاست / كه اين خونبهاي شهيدان ماست، اعضاي گروه با نواي «بهارا بهارا»ي خويش با نوربخش همراهي كردند.
ساز و آواز بعدي نيز با همنوايي سنتور و ني با شعر معروف حافظ (يا رب سببي ساز كه يارم به سلامت / باز آيد و برهاندم از بند ملامت...) به استقبال تصنيف كجائي با شعر علياكبر دهخدا رفت:
اي مردم آزاده كجاييد كجاييد
آزادگي افسرد بياييد بياييد
اما تكنوازي بعدي گروه به قيچك باس رسيد؛ و اين يكي از معدود كنسرتهايي بود كه چنين سازي براي اجراي تكنوازي ساز انتخاب ميشد.
در ادامهي قسمت دوم برنامه كه ساختاري مشابه با قسمت اول داشت، تصنيف "پنهان چو دل" با شعر مولانا (اي با من و پنهان چو دل از دل سلامت ميكنم / تو كعبهاي هر جا روم قصد مقامت ميكنم) پيش از تصنيف پاياني با عنوان "ققنوس" اجرا شد كه باز شعري در قالب نو نيمايي براي آن انتخاب شده بود: پرندهي سپيدبال سرخچشم تيزپر..
اما پس از ترك صحنه، تشويق ممتد حاضران، گروه را دوباره به صحنه آورد تا اينبار تصنيف معروف "اي ايران" را در حالي اجرا كنند كه مردم، ايستاده به آن گوش فرا ميدادند و مشكاتيان آنان را بههمراهي با خواننده گروهش تشويق ميكرد.
پيشتر اعلام شده بود محمدرضا هنرمند مسووليت تهيهي فيلم اين اجراي گروه عارف را كه تا جمعه نهم ادامه خواهد داشت، برعهده گرفته است كه شامگاه گذشته تالار بزرگ كشور از دوربين فيلمبرداري خالي بود و گويا اين امر در دوشب پاياني اجرا محقق خواهد شد.
ققنوس مشکاتیان آتش در دل مخاطبان انداخت
مهر: کنسرت گروه عارف به سرپرستی پرویز مشکاتیان و آواز حمیدرضا نوربخش با عنوان "ققنوس" شب گذشته در تالار بزرگ کشور برگزار شد.
دراین کنسرت، گروه شانزده نفره عارف بر روی صحنه ای که با 16 سرودر پشت سر نوازندگان طراحی شده بود(طرح عباس کیارستمی)، به اجرای قطعاتی از ساخته های مشکاتیان پرداختند.
پیشدرآمد ابوعطا، چهار مضراب خسرو شیرین ،چهار مضراب حجاز و تصانیف شکر و شکایت و گون با استفاده از اشعار سایه،حافظ و شفیعی کدکنی از جمله قطعات بخش نخست برنامه در دستگاه شور بود که با تکنوازی بسیار خوب و تکنیکی بهداد بابایی همراه شد.
قسمت دوم کنسرت با تکنوازی تنبک نوید افقه آغاز شد که با توجه به تکنیک و توانایی بالای این نوازنده تنبک ،شروع خوبی برای قطعه ضربی تصنیف بهارا (با شعر سایه) به شمار می رفت.
پس از تصنیف بهارا،قطعه چهار مضراب بیات زند، ساز و آواز، تصنیف کجائید( با شعری از علیاکبر دهخدا)تصنیف پنهان چودل با شعری از مولانا و تصنیف ققنوس اجرا شد.
اجرای بسیار خوب نوازندگاان گروه وخواننده و تکنوازی پر احساس پرویز مشکاتیان و همچنین اجرای پرصلابت قطعه زیبای"ققنوس" که بی شک بهترین قطعه کنسرت 86 گروه عارف به شمار می رود موجب شد تا تشویق های گرم و طولانی حاضران اعضای گروه را دوباره به روی صحنه بازکشاند تا آنها سرود ملی ای ایران (ساخته روح الله خالقی) را به همراهی و همخوانی مخاطبان ایستاده اجرا کنند.
لازم به توضیح است که گروه عارف تا جمعه نهم آذر ماه کنسرت خود را با عنوان ققنوس در تالار بزرگ کشوراز ساعت20 برگزار خواهد کرد
صداي مضرابهاي پرطنين مشكاتيان در تالار كشور پيچيد
فارس:ساعت 19 ديشب بر تعداد مشتاقان گروه عارف كه پشت دربهاي تالار بزرگ كشور ايستاده بودند تا مضرابهاي پرطنين مشكاتيان و نوازندگي قوي گروهش را بعد از سه سال شاهد باشند، افزوده ميشد. از طرف ديگر نيز داخل سالن گروه عارف در حين ساندچك كردن و پوشيدن لباسهايشان بودند و در واقع هياهوي موسيقايي در سالن حكمفرما شده بود.
بنا بر اين گزارش، در بين تمام كنسرتهايي كه در طول تابستان در همين تالار برگزار شد، اين اولين كنسرتي بود كه شب اول آن بدون هياهو و حاشيهاي برگزار ميشد.
بعد از ساعت 30/19 ، مردم كم كم به داخل سالن اصلي تالار كه در گوشهاي از آن غرفه فروش تمبرهاي شخصي پرويز مشكاتيان توسط موسسه تبليغاتي پيشتاز تبليغ ديده ميشد، طرف ديگر كتابها و آثار اين هنرمند به چشم ميخورد، وارد شدند و بعد از حدود چند دقيقه، خود را به داخل تالار رساندند.
طبق اعلام قبلي كنسرت قرار بود ساعت 20 آغاز شود اما با تاخير 45 دقيقهاي و با وارد شدن گروه عارف به روي صحنهاي كه عباس كيارستمي آن را با بنرهايي از تصاوير درخت كاج و برگهاي پاييزي طراحي كرده بود، آغاز شد.
وقت اول كنسرت كه در دستگاه ابوعطا، شور و دشتي بود ابتدا گروه پيشدرآمد ابوعطا را نواختند و قطعه بعدي با عنوان چهار مضراب خسرو شيرين به تكنوازي سنتور مشكاتيان اختصاص داشت.
در حين اجرا، مضرابهاي دلنشين مشكاتيان توجه همه را به خود جلب كرده بود، از جمله پسرش كه در بخش انتهايي نوازندگان با سازدف خود نظارهگر هنرنمايي پدرش بود. ساز و آواز مشكاتيان و نوربخش قطعه بعدي اين بخش بود.
بعد از آشتي دوباره مشكاتيان و شجريان همه بر اين باور بودند كه شايد او -كه هميشه شجريان را خواننده ساختههاي خود ميداند- از اين هنرمند بنام براي اين كنسرت بهره ببرد، اما از آنجايي كه اين اتفاق در آيندهاي نه چندان دور خواهد افتاد او اين بار نيز نه شجريان بلكه يكي از شاگردان درجه اول او را براي خواندن آثارش برگزيد و نوربخش نيز چه خوب توانست با هنرنمايي خود از عهده اين كار برآيد.
به گزارش فارس، گروه بعد از ساز و آواز نوربخش و مشكاتيان تصنيف فرياد را بر اساس شعري از هـ. الف. سايه را نواختند و از آنجا كه مشكاتيان پيشتر در صحبتهاي خود اعلام كرده بود كه اين كنسرت نيز همانند كنسرت سال 83 تكنوازيهايي را نيز خواهد داشت چهار مضراب حجاز، با تك نوازي كيهان ساكت، آغاز شد و سپس گروهنوازي را شاهد بوديم.
تصنيف «شكر و شكايت» از حافظ و تصنيف «گون» از جمله قطعات پاياني اين بخش بوده است. قسمت دوم كنسرت در بيات ترك، دشتي و كرد بيات با فاصله استراحت 30 دقيقهاي و با تكنوازي تنبك نويد ابقه آغاز شد. اين تنبكنواز جوان كه خود شاگردان زيادي از جمله آئين مشكاتيان را تربيت كرده با شيوهاي خاص تكنيكهايي از تنبكنوازي خود را در معرض ديد مخاطبان قرار داد كه پايان بخش اين تكنوازي به اجراي تصنيف بهارا با شعري از هـ .الف سايه ختم گرديد كه آغازگر اين قطعه نيز مضرابهاي پر طنين مشكاتيان بود.
گروه بعد از اين قطعه چهار مضراب بيات زند، ساز و آواز، تصنيف كجائيد، با شعري از علياكبر دهخدا، ساز و آواز، پنهان چون دل با شعري از مولانا و تصنيف ققنوس را نواختند و صحنه را ترك گفتند اما گروه با تشويقهاي پياپي مردم به صحنه بازگشتند و قطعه «اي ايران» را با قدرت هرچه تمامتر نواختند و گروهي خواندند.
گروه عارف تا دهم آذر كنسرت خود را با عنوان ققنوس در تالار بزرگ كشور برگزار خواهند كرد.
براي شنيدن فايلهاي فوق به فلش پليير نياز داريد. اگر اين نرمافزار را نداريد: از اينجا دانلود کنيد